SNIJD DE ILLUSIE DOOR EN LEEF

Het gaat er niet om jezelf te veranderen,

maar om het realiseren

van het onveranderlijke in jezelf.

Hoe?

           Met het zwaard van bewustzijn en opmerkzaamheid

Ilusies zijn luchtkastelen

We leven vaak in illusies: als mijn verleden verwerkt is dan ben ik klaar, als ik een superlieve partner gevonden heb kan mijn leven niet meer stuk, als mijn kinderen groot zijn heb ik geen zorgen meer, als ik mijn leven zo kan regelen zal alles altijd op wieltjes lopen, als mijn baas nu eens verandert kan ik gelukkig zijn op mijn werk, ...  En zo kan je deze lijst wellicht aanvullen. Een lijst met onze eigen illusies waarin we geloven en waarmee we hopen dat, als ze vervuld zijn, we ten volle kunnen leven.

Maar wat ben je dan eigenlijk aan het doen? Je wacht. Je blijft wachten. Je gelooft in de luchtkastelen van je illusies. Je kiest voor het wachten om geboren te worden. Je vindt het fijner om in een luchtkasteel van illusies te leven. Je verkiest het om in de wachtkamer van het leven te blijven wachten.  Wellicht ben je bang om geboren te worden en het licht van het leven te ontvangen.

Het leven toont zich ...

Waar wacht je eigenlijk op? Daar buiten zingen de vogels al. De zonneschijn van de lente is prachtig. De nieuwe lente is gekomen. Het leven is in volle bloei. De dagen worden steeds langer en mooier. Het leven wordt in al zijn pracht en praal geboren. Het leven wacht niet in de wachtkamer. Neen, het leven toont zich helemaal en totaal. En wij mogen van dit wonder van het leven genieten.

... en neemt risico's

Het leven toont zich inclusief de risico's en onvoorziene omstandigheden. Een bloem kan omver gewaaid worden door de voorjaarsstorm, een jonge merel kan door de kat gegrepen worden, een jong plantje kan vertrapt worden. Het leven leeft, ontvangt het leven, zonder illusies, realistisch, inclusief alles.

Jezelf zijn zonder illusies

Je bent alleen jezelf wanneer je geen illusies meer hebt. Als je nog veel illusies in je hebt, dan ben je nog steeds iemand anders. Of anders gezegd: je wilt nog steeds iemand anders worden. Zonder illusies, zie je dan ook wie je werkelijk bent. Je bent een wonder van het leven!

In het leven ben je vaak op zoek naar iets. Maar als je jezelf kunt zien, dan stop je ook met het zoeken. Je bent gestopt. Je bent jezelf. Vanaf dat moment, geniet je iedere seconde van het leven en van je eigen aanwezigheid.

Het zwaard van doorsnijdendheid

Het zwaard van doorsnijdendheid is het zwaard van integriteit en van de hoogste waarheid.

Om een appel te kunnen schillen en de smaak ten volle te proeven, heb je een mes nodig.

Om jezelf te kunnen zien, heb je een zwaard nodig om alle illusies in je geest door te snijden. Het zwaard van doorsnijdendheid is er niet om iemand te doden. Het is een zwaard om levens te redden. Het redt ten eerste je eigen leven. Het brengt je eigen leven terug naar jezelf. Je leeft.

De keuze is aan jouw

Wil je geboren worden? Snijd dan alle illusies weg, en je wordt geboren als een nieuw mens. Je mag van alle wonders van het leven genieten. Om te genieten hoef je alleen geboren te worden. Daar heb je slechts een snij voor nodig.

Als je eenmaal geboren wordt, dan wil je in die luchtkastelen van illusies nooit meer teruggaan. Een kuiken heeft de eierschaal doorbroken en gaat nooit meer terug in het ei.

Het leven is mooi. Het leven wordt nog mooier met jouw aanwezigheid erbij.

Het mooiste geschenk dat je kan geven aan de wereld is wie jij werkelijk bent!




www.solluna.be

Jij versus een iPhone

Aan wie meet jij je? Durf jij de strijd aan? Ga je de strijd aan? Jij versus een iPhone. Jij versus je concurrenten. Jij versus de anderen. Durf je? Doe je? Jij versus een iPhone klinkt als een strijd. Dat bedoel ik niet.

Wat ik wel bedoel is; wat kun je leren van een iPhone? Hoe spiegel jij je aan een iPhone? Een iPhone krijgt ieder jaar een nieuwe versie. Een verbeterde versie van de vorige, het is nog steeds een iPhone, verbeterd, gegroeid. Tussendoor zijn er updates. Updates die nog het toestel nog sneller, intuïtiever en ‘smarter’ maken. Niet iedere update is een succes… Iedere dag komen er nieuwe apps bij. Super handig, overbodig of tijdrovend. De kwaliteit van een app is afhankelijk van jouw persoonlijke smaak en behoeftes.

Het allermooiste vind ik dat het aangeeft wanneer het opgeladen moet worden. Je kunt precies zien hoeveel procent batterij je nog hebt en leeg is echt leeg. Uit. Over. Klaar. Ik heb een stopcontact nodig.

Stop contact. Hoe vaak stop jij om contact te maken met jezelf? Even stil te staan, op te laden en te kijken hoe het écht met je gaat. Welke updates heb jij jezelf al gegund in de vorm van persoonlijke groei, nieuwe vrienden, nieuwe ervaringen (vooral die je eigenlijk niet durft!… buiten de lijntjes…) Welke nieuwe apps heb jij jezelf de afgelopen tijd gegund in de vorm van ontspanning, mooie boeken, films of voorstellingen, nieuwe trainingen om het beste uit jezelf te halen? Welke updates functioneren niet? Wat heb je geleerd? Welke kunnen weg? Welke apps zijn overbodig, welke roven je tijd, welke geven je plezier enwelke apps heb jij nog nodig?

In mijn mini E-Book “De 7 Uitgangspunten voor een Kick ASS Attitude!” voor de deelnemers aan het Kick ASS TrainEvent op zondag 13 Mei, citeer ik, misschien wel de grootste sporter ooit, (letterlijk gezien in ieder geval zeker!!!  ), Michael Jordan:

“Be the best YOU possibly can be”

Ik ben gestopt me te meten aan andere trainers, andere sporters en andere schrijvers. Ik haal ‘alleen nog maar’ het beste uit mezelf. Dat is meer dan ik dacht… en ik ben er van overtuigd dat dat ook voor jou geldt! Luister eens nog meer naar jouw eigen gevoel, kijk eens nog beter naar jouw eigen kwaliteiten en je zult het met me eens zijn; jij bent nog mooier en beter dan je ooit gedacht had.

Hoe fijn is het als je je niet meer hoeft te meten aan anderen? Ik ben er mee gestopt. Ik kan van anderen leren en anderen kunnen van mij leren, that’s it! Ik haal het beste uit mezelf, I’m the best ME I can be.

Satisfied with what is and eager for what is coming…

En jij?

Let’s Kick ASS!

Updates die niet werken, ik heb ze er uit gegooid. Apps die niet werken; weg er mee. Apps die leuk zijn maar ook tijd roven (Wordfeud bijvoorbeeld… ) Ik ga er anders mee om, ik hoef niet meer een woord te leggen. Ik leg een woord wanneer ik wil en soms dagen niet…. misschien vervelend als je tegen me speelt, ieder zijn ding, toch? En bovenal, ik ga op tijd op de oplader! Ik heb mijn metertje nu leren kennen. Bij ’20% Battery’ ga ik op de oplader. Pak ik een boek en droom ik weg, ga ik sporten, de natuur in, ontmoet ik nieuwe mensen of doe ik helemaal niets… Ik meet me aan mezelf en leer mijn eigen kwaliteiten én grenzen steeds beter kennen. It’s called life!

En jij? Wat leer jij van jouw telefoon?


Robbert Paul de Vries
Roodbaard.nl

Magisch bos

Het is zo’n lekker weer dat ik vond dat ik echt even een heerlijke wandeling door het bos moest maken. Ik woon aan de rand van het bos. Rechtsaf loop ik meteen het bos in dat op een heuvel ligt. En linksaf loop ik 5 minuten door de wijk en dan het bos in. Dit bos ligt vlak en dat heeft op sommige dagen, zoals vandaag mijn voorkeur.

Zodra ik het bos in loop word ik getroffen door de schoonheid ervan. Wat is het toch prachtig en elke keer vraag ik mij af waarom ik toch niet vaker het bos in loop. Ik negeer daarbij de pijn die ik voel in mijn voeten. Gooi het erop dat ik veel te weinig loop en waarrempel het lijkt of na een kwartier  de pijn minder wordt. Ik kan niet voluit lopen want er zit een blokkade in mijn bilspier en elke keer als ik wat harder wil lopen houd deze beperking mij tegen. Ik geniet van de geluiden die ik hoor, de vogels die laten horen waar ze zijn, een enkele blaf van een hond, de snelweg in de verte, de motoren die ergens te horen zijn.

Ineens zie ik over de grond een aantal blaadjes in de rondte dwarrelen. Wat een magisch moment. Ik sta stil en geniet van het wonder dat zich voor mijn ogen voltrekt. In mijn geest zie ik boselfen rondjes draaien die dit wonder veroorzaken. Natuurlijk is het gewoon de wind die vat krijgt op de bladeren maar ik fantaseer graag.

Elke keer dat ik het bos inga wil ik een boom knuffelen.  In beide bossen heb ik een favoriete boom. Ik kijk om me heen of ik geen mensen zie (Ja, ik ben bang wat ze wel niet van me zullen denken) en omhels ik een boom. Ik voel de boom en voel een stroom door mijn lichaam gaan. Ik ben in beweging, ik voel mij gronden, dat gaat vanzelf. In stilte bedank ik de boom en ga veel te snel weer verder met mijn wandeling, bang dat ik betrapt word.

Dan voel ik mijn voeten weer, ze gaan zeer doen, ik word moe en wil niet meer. Thuis aangekomen voel ik mijn rug en mijn voeten. Ik moet dit toch echt vaker doen denk ik dan. En beloof mezelf plechtig  snel weer eens een wandeling te gaan maken. Maar nu beloon ik mezelf door lekker op mijn balkon met een hempje aan in het zonnetje te gaan zitten. Genieten van de zon en de aanmaak van vitamine D die ik zo nodig heb. Oh wat is het toch heerlijk.