Verbinden en loslaten

In het omgaan met een ander mens, zeker in liefdesrelaties, is er een ritme tussen je verbinden met de ander en weer terugkomen bij jezelf. Er is een ritme van verbinden en loslaten. Als je je verbindt met de ander, stel je jezelf innerlijk open. Je bent dan kwetsbaar, je staat open en neemt de ander in je op. Je bent bereid te luisteren naar hoe de ander denkt en voelt over dingen, vanuit zijn of haar eigen verleden. En je bent bereid onvoorwaardelijke liefde en steun te geven aan de ander.

Dat is de ideale vorm van je verbinden. Op een gegeven moment voel je dat het nodig is om weer bij jezelf te komen. Bij elke communicatie is er een verbinding, een samensmelting van energieën, en na verloop van tijd keer je, verrijkt, uit dat contact weer terug naar jezelf. Je aura of energieveld sluit zich dan weer, en als het goed is, voel je je dan vrij om weer helemaal je eigen veld te ‘beheren’: weer helemaal bij jezelf te zijn. Als het goed is voel je dan geen spijt of pijn, maar ben je volledig bij jezelf, en geniet je na van het contact. Je wisselt de ervaring uit met jezelf. Je integreert wat er is geweest. Totdat er weer een moment komt dat je je uitgenodigd voelt je opnieuw te verbinden met de ander.

Als de afwisseling van verbinden en loslaten op zo’n vreugdevolle manier plaatsvindt, is het goed. In wezen sta je dan op een dieper niveau altijd in contact met de ander, maar toch is er het ritme van verbinden en loslaten, omdat dat nu eenmaal hoort bij het aardse zijn, bij het mens zijn: verbinden en loslaten.

In het proces van verbinden en loslaten kan echter ook veel scheef gaan; er kan veel pijn naar boven komen. Als je verliefd wordt op een ander, ontbrandt er een enorme kracht in je die je enorm doet verlangen naar verbinding met die persoon. Tegelijkertijd kan dit vuur in je hart je intens onzeker maken, omdat al je natuurlijke beschermingsmechanismes van je wegvallen; al je buffers en maskers verlies je. Verliefdheid kan heel indringend zijn en oude angst en pijn in je aanraken. Dit is spiritueel gezien het grote geschenk van verliefdheid: dat ze je aanmoedigt je open te stellen voor een ander, en daarmee ook voor alles in jou wat een evenwichtige relatie in de weg staat.

Het kan gebeuren dat als je, in verliefdheid, de verbinding aangaat met de ander, je overspoeld wordt door verlangens die deze specifieke relatie eigenlijk overstijgen. Je kunt gaan ervaren dat er in jou een klein kind schuilt, dat intens verlangt naar verlossing. Dit kind wil helemaal versmelten met en opgenomen worden in de energie van de ander. Eigenlijk projecteer je dan op je geliefde een ideaalbeeld van de ultieme vader of moeder, of zelfs God. Je hoopt in de aanwezigheid van de ander verlost te worden van jouw diepe pijn, je innerlijke twijfels, je angst dat je niet mag zijn die je bent. Als je de verbinding met een ander aangaat vanuit zo’n intens verlangen, is het moeilijke om tegelijk jezelf te blijven en de ander weer los te laten. Er kan zo’n sterke verbinding plaatsvinden vanuit je gewonde innerlijk kind, dat je afhankelijk wordt van de ander en de verliefdheid ontwrichtend werkt. Er is dan in de verbinding niet alleen een openheid vanuit het hart, maar er vormt zich vanuit de onderste chakra’s, vanuit je buik, een energetische haak, een energetisch anker dat zich vasthaakt in de energie van een ander. Deze energiehaak zegt eigenlijk: “ik heb jou nodig, ik kan niet zonder jou”. Het overmatig verbinden dat zo plaats vinden is een teken van verlatingsangst. Je kunt de ander niet meer loslaten, en op dat moment zet zich een neerwaartse spiraal in. Het ritme van verbinden en loslaten is verstoord.

Bij verlatingsangst is er sprake van een je overmatig willen verbinden. Het kan ook zijn dat je juist het tegenovergestelde probleem ervaart: dat je je geblokkeerd voelt in het verbinden en als het ware teveel loslaat, met andere woorden dat je je niet echt kunt verbinden met de ander. Je bent dan bang voor de enorme golf van emoties die een verliefdheid met zich mee kan brengen, en je trekt je al terug voordat het contact echt tot stand is gekomen. Hier is sprake van bindingsangst. Terwijl er in het geval van verlatingsangst een sterke emotionele afhankelijkheid heerst, is er bij bindingsangst juist sprake van een heel sterk onafhankelijkheidsgevoel, en het onvermogen om je echt over te geven aan de ander. Je ervaart dat het moeilijk is de ander echt te vertrouwen, of beter gezegd, het proces van je verbinden weer te gaan vertrouwen. Erop te vertrouwen dat het je niet opslokt en wegvaagt.

Bindingsangst kan ertoe leiden dat je opgesloten raakt in jezelf, dat je het moeilijk vindt uit te reiken naar een ander en zo in wezen heel eenzaam wordt. Eigenlijk is er wel degelijk een groot verlangen in je naar samenzijn en naar het delen van je liefde, je warmte en je wijsheid. Maar doordat je bang bent voor de storm van emoties die dat teweeg kan brengen, sluit je je op in jezelf en verarm je je leven.

Het is mogelijk dat in één persoon beide problemen tegelijk een rol spelen. Je kunt bijvoorbeeld weten dat je je gemakkelijk verliest in een relatie (verlatingsangst) en daardoor besluiten dat je je voeten liever op het droge houdt en je niet meer echt openen voor een ander (bindingsangst). Dan spelen beide angsten tegelijk een rol.

Hoe nu om te gaan met dit complex aan emoties? Hoe kun je tot een evenwichtig ritme komen in het je verbinden met en het loslaten van de ander? Heb allereerst compassie met jezelf en je eigen innerlijke wonden. Voel eens welke emoties jou het meest blokkeren. Zitten die in het je verbinden met de ander, of vooral in het loslaten van de ander. In het verbinden met de ander kom je je eigen vrouwelijke energie tegen, in het loslaten je mannelijke energie. Voel eens wat je het gemakkelijkste afgaat.

Stel je voor dat je tegenover je partner staat, en als je die niet hebt, dan kies je iemand uit die je na aan het hart ligt of waar je in het verleden een sterke band mee had. Stel je eens voor dat die persoon op jou af komt lopen, met uitgestrekte armen. Hij of zij verwelkomt jou. En kijk eens wat jouw eerste gevoel is? Kun je je armen uitstrekken en de handen van de ander aannemen, of voel je juist een terugtrekkende beweging? Voel je een oude pijn opkomen? Of voel je vreugde? Probeer zo onbevangen mogelijk te voelen wat jouw reactie is op dat gebaar van de ander.

Kijk eens wat de ander jou te geven heeft. Voel eens of dat voor jou goed voelt, of dat een energie is die jij nodig hebt. En kijk dan eens wat jij te geven hebt aan de ander, wat jij graag wilt delen met hem of haar, en voel eens of de ander dat kan ontvangen. Of hij of zij dat herkent en of je het gevoel hebt dat het aankomt.

Doe nu een belofte aan jezelf: dat jij vrij bent om te geven en te ontvangen wat jij wilt in deze relatie en in al je relaties. Ga diep naar binnen, ga met je bewustzijn naar je hart, en zak nog dieper, door je maag heen in je buik, en voel eens hoe oud je bent. Je bent een oude ziel die al veel heeft meegemaakt. Je bent man en vrouw geweest, je bent meerdere keren op aarde geweest, en je staat op het punt een cyclus van levens te voltooien. Het is nu tijd dat man en vrouw weer elkaars hand opnemen, en vriendschap sluiten, zowel in de buitenwereld als in je binnenwereld. Voel eens of daarvoor ruimte is in jou, voel eens of je stil en krachtig in jezelf kunt voelen dat je heel bent. Heel en compleet in jezelf. Alle elementen van de schepping zijn in jou aanwezig, het mannelijke zowel als het vrouwelijke. Je hebt niemand anders nodig om jou compleet te maken.

Vanuit die rijkdom in je hart kun je op een andere manier relaties aangaan. Je kunt de ander meer laten zijn wie die is, je hebt de ander niet meer nodig om jou heel te maken, en dus hoef je ook niet meer afhankelijk te zijn van de ander, en dus hoef je ook niet meer bang te zijn je helemaal te verliezen in de ander. Zowel bindingsangst als verlatingsangst hebben te maken met je niet helemaal compleet voelen in jezelf.

Voel hoe je je nu volledig verbindt met jezelf, van top tot teen. En hoe je “ja” zegt, tegen alle aspecten van jezelf. Niet alleen de mooie, lichte kanten, maar ook de donkere kanten, de angsten, de weerstanden. Jij bent groter dan de donkere kanten van jezelf, jouw bewustzijn kan ze liefdevol omarmen, en als jij er je licht overheen laat stralen, dan zullen die donkere kanten jouw leven niet meer bepalen, en je relaties niet meer verstoren. Het gaat erom dat jij er bent voor jezelf.

Als jij er bent voor jezelf, en niet meer een ander inschakelt om je pijn te verzachten, dan zullen je angsten en blokkades oplossen. Je zult verrast zijn over hoe snel dat kan gaan. Het is alleen wanneer je onbewust je eigen donkere kanten uitleeft in je relaties, dat ze grote drama’s met veel pijn en lijden veroorzaken. Zodra je bereid bent je eigen angsten en verlangens in het licht van jouw bewustzijn te laten verschijnen en er verantwoordelijkheid voor te nemen, zal je relaties bijna onmiddellijk transformeren. Jij zult je rustiger en vrediger voelen.

En ja, je zult accepteren dat je er in het leven in een bepaald opzicht alleen voorstaat. Jij bent hier ten eerste met en voor jezelf. De relatie met jezelf is de primaire relatie die er is. Al het andere komt op de tweede plaats. Als jij kunt leven met jezelf, als jij vrede kunt hebben met wie jij bent, met al je pijn en schaduwkanten, dan ligt de weg open voor liefdevolle relaties die grote verdieping en rijkdom kunnen geven aan je leven. Maar jij blijft verantwoordelijk voor jezelf. En dat hoeft geen last te zijn. Het kan een enorme bevrijding zijn, te weten dat jij altijd één en ondeelbaar jezelf bent. Je kunt je met alles verbinden in de wereld, en toch hoor jij altijd bij jezelf en ben jij eigenlijk je eigen meest wezenlijke geliefde. De liefdesrelatie met jezelf is de fundamentele relatie in dit leven. Al het andere is daar een afspiegeling van.

© Pamela Kribbe