Het leven als geschenk

Als je weet dat wat je nodig hebt

altijd is wat je krijgt,

wordt het leven een paradijs.

 Byron Katie

Toeval als kansen

In ons leven maken we allerlei plannen. Zo proberen we op voorhand te bedenken hoe we succesvol kunnen zijn. Als je terug blikt op je plannen, zal je wellicht merken dat heel wat zaken door de loop van het leven, anders gegaan zijn. Wellicht heb je je successen eerder te danken aan toevallige gebeurtenissen en aan vrienden of toevallige ontmoetingen.

Gebeurtenissen of ontmoetingen vallen ons eerder toe. Het gaat om iets dat ons toevalt, wat een aanbod en uitnodiging is om er iets mee te doen. Wat we toeval noemen, is een kans die ons wordt aangeboden om er iets mee te doen en er antwoord op te geven. Dat is ver-antwoordelijkheid. Antwoord geven op de kansen die ons gratuit, voor niets worden gegeven. Ik kan er Ja of Neen op zeggen.

Keuzes

Voortdurend word ik geconfronteerd met keuzes. In de eenvoudigste vorm gaat het om de keuze: ermee doorgaan of veranderen. Dat is onze hoogste vrijheid in een leven dat schijnbaar wordt gedetermineerd door de omstandigheden.

Aan de omstandigheden kunnen we niets veranderen, evenmin als we andere mensen kunnen veranderen. We kunnen wel Ja of Neen zeggen. In een cel waar iemand geboeid ligt, of op een ziekbed waar iemand ongeneselijk ziek ligt, is men volledig machteloos. Maar toch kan ik in volle vrijheid Ja of Neen zeggen op wat mij in deze situatie toevalt. Deze keuze heeft diepgaande gevolgen. Deze vrijheid om Ja of Neen te zeggen kan niemand ons ontnemen.

Ons antwoord wordt meestal bepaald door onze diepste verlangens, onze droom of onze roeping, maar het kan ook gestuurd worden door stoorzenders van macht, bezit, vooroordelen, publieke opinie en dergelijke. De grootheid van de mens bestaat hierin, creatief te kunnen omgaan met datgene wat hem of haar toevalt.

Als je in volle vrijheid Ja zegt tegen ongeneeslijk ziek zijn, aanvaard je de situatie helemaal zoals ze is en zeg je Ja tegen alles wat dit met zich meebrengt. Hierdoor stop je het innerlijk gevecht tegen een toevallige gebeurtenis die je overkomt. Als je blijft vechten, gaat je energie telkens weer naar het gevecht, in de hoop dat je met je gevecht van het leven kan winnen ... Maar van het leven kan je niet winnen. Het leven gebeurt. Daar heeft niemand een impact op. Als je Ja zegt tegen ongeneeslijk ziek zijn, en het gevecht ertegen stopt, komt er heel veel energie vrij. Deze energie kan je vervolgens inzetten om helder te beslissen over een eventuele behandeling of om op een verantwoordelijke manier om te gaan met wat zich aandient.

Dankbaar voor wat gebeurt

Als we hierover nadenken, beseffen we dat heel ons leven en alles wat erbij hoort ons volledige toevalt. Ons bestaan is gratuit. We hebben het helemaal gratis ontvangen. We hebben er niets voor betaald, niets voor gedaan, niet over nagedacht. Dit geldt voor onze hele levensloop die door “toevalligheden” aan elkaar geregen wordt. We kunnen er niets aan veranderen, al denken we vaak dat het kan. Maar we kunnen er ook alles aan veranderen door de kansen af te wijzen of ze te aanvaarden. Dat is de paradox van de mens, die Ja of Neen kan zeggen tegen het leven en de levenskansen.

Neen zeggen is een Neen tegen zichzelf, dat ons opstandig maakt, ondankbaar en minder menselijk. Wie Ja zegt kan doordringen tot de wortels van het leven en de zin ervan ervaren. Dat stemt tot dankbaarheid en menselijkheid. Een dankbaar mens voelt zich rijk door de voortdurende gaven en gastvrijheid van de omgeving en is bereid die rijkdom met anderen te delen.

De spirituele rijkdom op het zijnsniveau is een bron van geluk, van innerlijke vrede en zekerheid. Dat wens ik jullie van harte toe.

www.soluna.be