voordelen van niet perfect willen zijn

Brene brown bewijst in haar TED-talk over de kracht van kwetsbaarheid dat je enorm opknapt van het doodknuffelen van je imperfecties in plaats van er tegen te vechten.

Jarenlang deed Brown onderzoek naar emoties als schaamte en angst. En passant struikelde ze echter over het geheim van mensen die juist bijzonder veel lol in hun leven hebben: zij durven zich kwetsbaar op te stellen.  Zonder schaamte voor wie ze zijn, zonder angst om te worden afgewezen. Gewoon, zichzelf, met al hun fraaie en minder fraaie karaktertrekken. Dat klinkt zo aanlokkelijk dat ik nu ook een imperfectionist wil worden.

5 voordelen van niet perfect willen zijn:

1) Je wordt moediger 
Courage is afkomstig van het Latijnse woord cor, wat hart betekent. De originele betekenis van moedig zijn is zoiets als: ‘zeggen wat je denkt door te spreken vanuit je hart’, schrijft Brown in haar boek ‘the gifts of imperfection‘. Moed heeft dus niks met heldendom te maken, maar is veel dagelijkser dan dat. Het is eerlijk zeggen dat je iets niet begrijpt, ook lijk je de enige te zijn. Het is oprecht blij zijn met een compliment, in plaats van het weg te wapperen onder het mom van: ‘ach, het stelde niks voor’. Het is teleurgesteld durven zijn als een mooie kans niet doorgaat, in plaats van semi-afwezig te zeggen: ‘oh, dat. Daar had ik toch al niet echt op gerekend.’ Bovendien geef je daarmee je omgeving impliciet toestemming om hetzelfde te doen. Kortom: Heb lef. Laat je zien.

2) Je voelt je levendiger
Je kunt niet kiezen wat je wel en niet wilt ervaren, qua emoties. Door ongewenste emoties uit je leven bannen omdat je nou eenmaal geen zin hebt om je verdrietig/onzeker/bang/beschaamd te voelen, onderdruk je ook de emoties die je leven kleur geven. Door het hele pakket te accepteren, krijg je meer lol in je leven.

3) Je voelt je verbonden met de mensen om je heen
Door je momenten van diepe schaamte te delen met de juiste mensen (bij voorkeur iemand die empathische dingen zegt als: ‘ik kan me voorstellen dat je je rot voelt’) voed je het onderlinge vertrouwen. Helemaal als die ander vervolgens ook met een gênant verhaal op de proppen komt. Niks fijner dan weten dat je niet de enige bent die zichzelf voor lul zet.

4) Je krijgt meer compassie
Door je eigen zwaktes en donkere kanten te erkennen, zul je die eerder herkennen in anderen. En er met begrip op kunnen reageren. Inzien dat je zelf niet perfect bent of hoeft te zijn, maakt je zachtaardiger voor je omgeving. En voor jezelf. Nooit meer die kattige monologue intérieur als je niet precies aan je eigen verwachtingen voldoet.

5) Je hoeft niet langer iedereen te pleasen
Als je je leven lang bezig bent met afstand bewaren van die karaktereigenschappen waarvan je denkt: beter dat niemand dat ziet, dan zul je je nooit ‘heel’ voelen. Ja, een vreselijke term maar een heerlijk gevoel. Want wie heel is, of compleet of hoe je het ook noemen wilt, die voelt zich sterk en zelfverzekerd. Je bent niet constant bezig met pleasen. Of met wat anderen van je zouden kunnen vinden. Je weet wat je waard bent, je bent goed genoeg zoals je bent. En dat geeft heel veel energie.

Brene Brown vertelt ook in haar ted-talk het volgende

Geloof dat je voldoende bent.

Want als je tegen jezelf zegt dat je voldoende bent, en dit ook gelooft dan stop je met schreeuwen en begin je te luisteren.

Dan ben je aardiger en zachtmoediger voor jezelf en voor de ander.